Liviu Prunaru
Liviu Prunaru urodził się w Craiovej, a naukę gry na skrzypcach rozpoczął w wieku sześciu lat. Już na początku edukacji zwyciężył w siedmiu konkursach krajowych oraz zdobył I nagrodę w Międzynarodowym Konkursie im. Jaroslava Kociana w Czechosłowacji. W 1990 roku skrzypek i pedagog Alberto Lysy zaprosił go na studia pod swoim kierunkiem w renomowanej International Menuhin Music Academy (IMMA) w Szwajcarii. Prunaru pracował tam u boku tak wybitnych artystów, takich jak Yehudi Menuhin, Igor Ojstrach, Ruggiero Ricci, Nikita Magaloff, Jean-Pierre Rampal, Peter-Lukas Graf i Pierre Amoyal. Studia ukończył w Nowym Jorku w klasie Dorothy DeLay, a także doskonalił umiejętności na kursach mistrzowskich Itzhaka Perlmana.
Rumuński skrzypek zyskał międzynarodową renomę dzięki sukcesom w najbardziej prestiżowych konkursach. Zdobył m.in. I nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Rodolfa Lipizera we Włoszech (1991), I nagrodę w Konkursie Skrzypcowym im. R. Molinariego w Szwajcarii, II nagrodę w Konkursie im. Królowej Elżbiety w Brukseli (1993), I nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym Dong-A w Korei (1997) oraz II nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym w Indianapolis w USA (1998).
Nowojorski debiut artysty z Juilliard Orchestra w Alice Tully Hall (Lincoln Center) poprzedziło zdobycie Grand Prix w Juilliard Mendelssohn Concerto Competition. W 1999 roku Prunaru otrzymał również Grand Prix w E. Nakamichi Wieniawski Violin Concerto Competition.
Jako solista występował z czołowymi orkiestrami świata, takimi jak Royal Concertgebouw Orchestra, Royal Philharmonic Orchestra, London Symphony Orchestra, Narodową Orkiestrą Belgii, Westdeutsche Sinfonia, Filharmonią Ateńską, Orkiestrą Symfoniczną w Bari, Narodową Orkiestrą Radia Rumuńskiego, Mayo Orchestra z Buenos Aires, Indianapolis Chamber Orchestra, Meridian Symphony Orchestra, Mississippi Symphony Orchestra, Juilliard Orchestra oraz Puchon Philharmonic Orchestra w Korei.
Współpracował z wieloma wybitnymi dyrygentami, w gronie których znaleźli się Yehudi Menuhin, Fabio Luisi, Andris Nelsons, Daniele Gatti, Myung-Whun Chung, Emmanuel Krivine, Arthur Arnold, Alexandru Lascae, Georges Octors, Dmitrij Liss, Aleksandr Dmitrijew, Peter Oundjian, Jurij Simonow, Andrew Litton, Peter Braschkat, Cristian Mandeal, Lucas Vis, Horia Andreescu, Mario Benzecry i Park Eun Seong. Brał udział w prestiżowych festiwalach, m.in. w Festiwalu Menuhina w Gstaad (Szwajcaria), Festiwalu im. George'a Enescu (Rumunia), Incontri in Terra di Siena (Włochy), SESC w Brazylii, Verbier (Szwajcaria) oraz w Salzburgu.
Prunaru nagrał ponadto kilka płyt z Cameratą Lysy. Jego pierwsza płyta solowa z utworami Straussa, Brahmsa, Glucka, de Falli, Saint-Saënsa i Sarasatego została zarejestrowana wspólnie z pianistą Lukiem Devosem i wydana przez Pavane Records. Szwajcarska wytwórnia Claves opublikowała trzy koncerty skrzypcowe Saint-Saënsa w jego wykonaniu, z towarzyszeniem Ensemble Orchestral de Paris pod batutą Lawrence'a Fostera. W 2005 roku ukazały się kolejne albumy: komplet sonat skrzypcowych Beethovena z pianistką Daną Protopopescu, Cztery pory roku Vivaldiego z zespołem Lviv Virtuosi pod dyrekcją Serhija Burki oraz Koncert skrzypcowy Dvořáka z Flanders Symphony Orchestra pod dyrekcją Davida Angusa. Do najnowszych nagrań artysty należą komplet sonat Griega oraz sonaty Francka i Lekeu, wszystkie zarejestrowane z Daną Protopopescu.
We wrześniu 2006 roku, po czternastu latach pracy pedagogicznej w International Menuhin Music Academy, Prunaru objął stanowisko koncertmistrza Royal Concertgebouw Orchestra w Amsterdamie (uznanej w 2008 roku za najlepszą orkiestrę świata). Funkcję tę pełnił przez osiemnaście lat, grając na skrzypcach Stradivariusa z 1694 roku, znanych jako „Pachoud”.
W październiku 2010 roku przyjął dwuletnią nominację na dyrektora muzycznego International Menuhin Music Academy w Szwajcarii, kontynuując dzieło swoich mistrzów – Yehudiego Menuhina i Alberta Lysy.
Artysta prowadzi bardzo aktywną działalność koncertową. Regularnie otrzymuje zaproszenia z Azji (Japonia, Tajwan, Korea), obu Ameryk oraz z całej Europy, dając liczne recitale i niemal co roku realizując nagrania w studiach fonograficznych.
Od 2025 roku poświęca się w pełni pracy solowej i pedagogicznej, prowadząc krajowe i międzynarodowe kursy mistrzowskie w Rumunii, Szwajcarii, we Włoszech, w Brazylii i Korei. Co roku bierze udział w Verbier Festival, gdzie przygotowuje orkiestrę festiwalową i pracuje indywidualnie z uczestniczącymi w nim studentami.
Regularnie zasiada w jury najbardziej prestiżowych konkursów międzynarodowych, takich jak Konkurs im. George'a Enescu, Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy w Indianapolis, Praska Wiosna czy Konkurs im. Królowej Elżbiety.
Jego kariera solistyczna obejmuje występy w Japonii, Włochach, Brazylii, Holandii, Belgii, Szwajcarii, Kolumbii, Argentynie, Bułgarii, Korei oraz w Rumunii. W sezonie 2025/2026 realizował tam ambitny projekt, prezentując co miesiąc nowy koncert z orkiestrą „Moldova” w Jassach.
Jego najnowsza inicjatywa, Concertmaestro, to cykl recitali skrzypcowych solo, który odbywa się co roku w Rumunii i za granicą.
Liviu Prunaru gra na skrzypcach zbudowanych w 2018 roku przez Samuela Zygmuntowicza, które zostały mu użyczone przez zarząd Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego w Indianapolis.
